10 nawyków uczniów odnoszących sukcesy

Lehrer macht Unterricht mit Tablet PC in der Schule

10 nawyków uczniów odnoszących sukcesy.
(I jak je wyrabiać).

 

Pep Guardiola staje się czołowym trenerem w Klubie Piłki Nożnej – Manchester United Football Club. Jego pensja? £25,000,000 rocznie lub £70,000 – 400,000 zloty – dziennie!!
Możesz nie być fanem piłki nożnej, ani niestety nie zarobisz tego rodzaju pieniędzy, ale zostań ze mną, bo odpowiedź dotycząca pytania; Dlaczego trenerzy piłki nożnej zarabiają tak dużo? Jest istotna dla osiągnięcia wyników w twojej klasie lub szkole.

 

Powód? Pep Guardiola wie, jak uzyskać wszystko co najlepsze od swoich graczy.

Studenci mają różne zdolności akademickie – ale KAŻDY słuchacz może zostać wytrenowany aby być lepszym uczniem. To mój podstawowy światopogląd, zbiór większości moich badań z przeciągu 30 lat, i uważam, że jest to jeden z najważniejszych koncepcji do ulepszenia szkoły.

Gdy uczeń rozumie, że istnieją techniki i nawyki uczenia się, które niezaprzeczalnie udowadniają poprawę wyników, ich motywacja wzrasta. Wynik testu staje się, przynajmniej częściowo, miarą tego, czy on lub ona wybrała właściwą strategię – a nie ukazują, że nie posiadali zdolności.

Przebadałem tysiące uzdolnionych uczniów i opiszę poniżej ich 10 najlepszych strategii uczenia się. To zbiega się z twórczymi-badaniami z najbardziej skutecznych strategii uczenia się stworzonych przez profesora Johna Hattie obecnie wykładowcę Melbourne University. Te twórcze-badanie pochodzące z twórczych-studiów zawiera wyniki badań ponad 10 milionów zaangażowanych studentów! Więc wiemy, co sprawia aby student odnosił sukces.

Naucz tych strategii i nawyków swoich uczniów a staną się lepszymi super-uczniami. Lepszy uczeń uzyskuje wyższe wyniki, lepiej współpracuje w klasie – a jeśli chodzi o świat pracy, na ogół dokonują szybsze postępy i zarabiają więcej. Jak osadzić te techniki w klasie: z dnia na dzień, ba dzień po dniu jest przedmiotem darmowego, dostępnego od ręki cyklu serii treningowej wideo na www.ine.com.pl. Poniższe notatki również ci pomogą.

10 nawyków uczniów odnoszących sukcesy w nauce.

Więc – co dobrzy uczniowie robią?

  1. Zadają pytania

Zadzwoniłem do nauczyciela serii treningowej wideo I nagrałem pytanie „Czy zadali dobre pytanie dzisiaj?” Zaczerpnąłem je z wypowiedzi jednego noblisty. Otóż na pytanie, w jaki sposób stał się takim popularnym naukowcem, jego odpowiedź brzmiała – „Za każdym razem, gdy wracałem do domu ze szkoły, moja mama zawsze mnie pytała – czy dzisiaj zadałeś dobre pytanie?”

Nie odpowiadaj na pytanie, ale zadawaj pytanie. Jednakże w przeciętnej klasie nauczyciel / uczniowie skala pytań jest 30: 1.

Studenci z wyższego poziomu edukacji zadają więcej pytań niż studenci z niższego poziomu edukacji (Daly, Kreiser, & Roghaar, 1994). Podczas zadawania pytań, stajesz się dociekliwy, chcesz znać odpowiedzi. Zwyczajnie tematu nie można przyjąć czy też traktować powierzchownie, należy badać – dociekać. Rezultatem tychże rozpatrywań jest głębsze zaangażowanie.
Stworzyłem plakat na ścianę, który skłania uczniów do zadawania tylko pewnego rodzaju pytań, które to prowadzą do prawdziwego zrozumienia. To czyni ich bardziej samodzielnymi zarządcami, niezależnymi uczniami, będącymi w stanie lepiej zbadać i poznać dane zagadnienie-temat na własną rękę.

 

Jeśli mamy we właściwy sposób wykorzystać nadchodzącą technologię i ogromny wzrost      jakości informacji dostarczanych z sieci należałoby uznać,iż zdolność lepszego zarządzania własnym uczeniem się jest główną umiejętnością.

 

  1. Myślą o tym, jak się uczą.

Nazywa się to kreatywne-poznawanie, chociaż to słowo nie ma zamiaru podesłać uczniowi przyśpieszonych impulsów. Ale jest to drugi najbardziej udany nawyk.
Oznacza to, że student ma świadomość, że istnieją różne techniki i style uczenia się. Każdy indywidualnie z konsekwencją ocenia, co działa najlepiej na wyżej wspomnianą jednostkę. Będzie zadawać pytania „którego podejście powinnam/powinienem użyć tutaj? ”Czy mogę wykorzystać Mapę Myśli? A może wykorzystać jakieś karty pracy (fiszki)? Albo zorganizować temat w sposób wizualny, obrazowy? Być może lepszym byłoby umieścić sekwencję chemiczną na podłodze i fizycznie przez nią przejść?

 

Będziemy oczekiwać, aby móc rozwiązać większość problemów samodzielnie, ponieważ wiemy, że posiadamy skrzynkę z narzędziami – skutecznych technik uczenia się. Temat poznawczy może zmieniać się każdego dnia – ale wciąż będziemy zadawać sobie pytanie „Jakie techniki są najskuteczniejsze? ‚ Więc w ten sposób koncentrujemy się na procesie uczenia się, w takim samym stopniu jak na samym temacie czy też zagadnieniu.

 

  1. Wiedzą jak ocenić swoją pracę.


W filmie szkoleniowym pokazuję ‚Rubrykę’ lub Skalę Kryterium Sukcesu, która z powodzeniem odniosła sukces w wielu klasach. Pomaga skupić się uczniom na tym, co jest ważne w bieżącym zadaniu i umożliwia im postawienie realistycznej oceny, jak dobrze wykonali zadanie, oceniając się według prostej skali 1-5.

 

Skala jest przedstawiona poniżej:

 

 

Możesz myśleć, że uczniowie przeceniają swoją pracę – ale po kilku samoocenach będziesz zaskoczony, jak trafnie oceniają swoją pracę i jak są w tym realistyczni.

 

Gdy raz ocenią się jak poniżej mając na uwadze swoje życie, pojawia się pytanie – co muszę zrobić, aby zrobić to jeszcze lepiej?

To pozwala nam uzyskać informację zwrotną – która jak wiemy, jest w samym sercu dobrego nauczania.
Wypełniona Skala Kryterium uczenia się jest pokazana tutaj. Nauczyciel został jednoznacznie poinformowany o tym, czego szuka a uczeń ocenia się na podstawie kryteriów.

 

  1. Uczą się tego samego tematu w więcej niż jeden sposób.

Mózg przechowuje dostarczane wzrokowe, słuchowe i fizyczne informacje w różnych lokalizacjach. Więc, im więcej sposobów, dzięki którym uczysz się, tym więcej tworzysz szans dla lepszego zapamiętywania i dogłębnej nauki.

 

Według neurologa Judy’ego Willisa: „Im więcej jest miejsc w mózgu, które przechowują dane na dany temat, tym więcej istnieje między nimi korelacji. Oznacza to że, uczniowie będą mieli więcej możliwości, by wydobyć każdy z tych powiązanych (pokrewnych) kawałków danych z wielu obszarów magazynowych w odpowiedzi na każde zawołanie czy też zapytanie. To połączenie danych oznacza, że się czegoś nauczyliśmy, a nie tylko po prostu zapamiętaliśmy. (“Brain Based Learning,”)
Więc zachęcaj uczniów aby podeszli do tematu a sposób nieco odmienny: czytając, słuchając ciebie, oglądając wideo, tworząc mapy myśli lub kreując inne wizualne organizatory czy też chociażby omawiając temat z innymi. To jest właśnie Wieloraka Inteligencja/ Wielokrotna Możliwość Uczenia się.( Na wiele sposobów).
Dlatego technika odwróconego sposobu nauki może działać tak dobrze. Obrócona sesja uczenia się, odwraca normalną kolejność nauczania. Temat jest opracowywany w domu, w dowolnie wybranym przez siebie czasie, często poprzez oglądanie filmów lub czytając materiały i robienie notatek. Następnego dnia uczniowie dokańczają zadanie w klasie, aby wykazać, że rozumieli zagadnienie.

 

Jednym z zadań jest najczęściej praca w grupach, aby przygotować podsumowanie. Podczas wykonywania zadania, nauczyciel może chodzić po klasie i korzystać z rozmów, aby ocenić, jak dobrze temat jest zrozumiany. Nauczyciel może wtedy wyjaśnić jakiekolwiek niejasności, zanim zostaną one potraktowane jako błędy w zrozumieniu.

 

Potrzeba wiedzy szeregu możliwości strategii uczenia się, jest odzwierciedlona przez potrzebę studentów do korzystania z różnych zasobów, z których można się uczyć. Jest to szczególnie ważne w dobie internetu, gdzie jedno źródło może być źle ukierunkowane lub tendencyjne.

  1. Pracują razem i uczą innych. 

„Najlepszym sposobem, aby nauczyć się uczyć”. Już od czasów rzymskich, wiemy, że aby sprawdzić, czy rzeczywiście coś rozumiemy, jest uczyć tego samego kogoś innego. „Docendo discimus” – Uczymy się przez nauczanie” powiedział Seneka jak wszyscy wiemy! Ponieważ, jako nauczyciel, wiesz, że aby nauczyć kogoś innego, należy temat wyłożyć logicznie i znaleźć różne sposoby, aby go wyjaśnić. Rezultatem jest lepsze zrozumienie i jak pokazują badania lepsze wyniki testów zarówno dla nauczyciela jak i jego uczniów.

Jest to także przyjemniejsze dla obu stron, i przynosi pozytywne emocje w relacji nauczyciel uczeń, uczeń uczeń i vice versa, kiedy student podejmując się nauczania czuje się odpowiedzialny i miejmy nadzieję co za tym idzie – dumy, gdy drugi uczeń (s) odnosi sukces.

 

Badania Johna Hattie’go oraz badania przeprowadzone przez eksperta strategii uczenia się Roberta Marzano, wskazują przekonanie iż Kooperatywne Uczenie się jest jednym z 5-ciu najlepszych strategii uczenia się. Co więcej kooperatywne uczenie się, w którym odnosimy sukces, nie jest tylko przydzieleniem uczniów do grup, ale musi być ustawione w odpowiedniej hierarchii, by odnieść sukces – opiszę jak to zrobić w serii wideo.

 

Jako przykład, kilka lat temu opracowałem strategię powtórzeniową, która jest skuteczna i zabawna. Pod koniec głównego tematu, można zaprosić studentów do pracy w grupach, aby opracowali zarys dla dokumentacji TV aby nauczyć publiczność konkretnego tematu.
Ich zadanie to stworzyć debatę i dostosować ją do struktury programu telewizyjnego, w scenie otwierającej – początkowej przyciągnąć uwagę publiczności, wizualnie będą potrzebne triki telewizyjne w tym animacje, zarys scenariusza, trochę muzyki i decyzja kto może przedstawić i prowadzić ową debatę. Budżet jest nieograniczony, więc mogą wynająć swoje ulubione gwiazdy filmowe!

 

To potężna, ale i zabawna forma powtórzeniowa, która pokazuje, jak się uczyć ucząc. Studenci uczą się, jak wytłumaczyć to, co wiedzą, w taki sposób, aby inni mogli zrozumieć, pojąć i zapamiętać.

  1. Łączą jak się uczą.

Kiedy dowiadujemy się czegoś nowego, umiejętnie uczący się zawsze znajdzie sposób, aby podłączyć to z tym, co już wie. Nie uczysz się tematu w izolacji – trzeba „dopasować ” go do tego, co już wiesz, aby „miało to sens”, było rozumiane i pozostało w pamięci.

 

Osiągniesz tę strategię zadając bezpośrednie pytania: Jak to wpisuje się lub odnosi do tego, co już wiem? Czy to kłóci się z moim światopoglądem, a może wzmacnia to co już znam i wiem ? Gdzie mogłem zobaczyć wzór lub przykład czegoś takiego do tej pory?

 

Coś nowego łatwiej zrozumieć, gdy można porównać to z czymś znanym. Elektron krążący wokół jądra jest łatwiejszy do wizualizacji, jeśli jest porównywany do obracającej się planety wokół Słońca.

 

Oczywistym jest, że nauczyciel będzie to robić – ale studenci powinni być zachęcani do podejmowania własnych powiązań i skojarzeń. Mapa myśli jest doskonałym narzędziem do dosłownego pokazania takich połączeń.

 

  1. Nieustannie zgadują I próbują się.

10- cioletnie badania wykonane przez Ohio State University wykazały, że studenci podlegający częstym (co tygodniowym) testom pokonali innych studentów nawet o 24% – a największą korzyść odnieśli uczniowie z niższych klas. Lider badań, Bruce Tuckman, przyznał, że jego uczniowie nie lubili cotygodniowych testów z początku, ale gdy zobaczyli lepsze wyniki, docenili ich skuteczność.

 

Strategia ta została potwierdzona jako bardzo udana w artykule z 1-go sierpnia 2015 r w Scientific American. Wyjaśniając tam, że użytecznym jest zdawanie tony egzaminów ponieważ „za każdym razem,gdy student przywołuje wiedzę z pamięci, jego pamięć ulega zmianie. Jego wyobrażenie umysłowe staje się silniejsze, bardziej stabilne i bardziej dostępne, w sensie rozwoju naszego umysłu i świadomości.

 

Jeffrey Karpicke, profesor psychologii poznawczej z Purdue University, nazywa to „praktyką pobierania/odzyskiwania” i potwierdza:”. Przywołując informacje, które mamy już przechowywane w pamięci, jest to wydarzenie bardziej wydajne niż uczenie się przechowywania tych informacji w pierwszej kolejności”.

 

Setki badań wykazały, że praktyka pobierania jest lepsza na poprawę retencji niż większość innych uczących metod. Praktyka odzyskiwania jest dużo lepsza niż większość zwykłych strategii badawczych uczniów: podkreślenie i ponowne czytanie swojej notatki czy podręcznika, pokazuje że, ostatnie powtarzanie to jedno z najmniej skutecznych metod.

 

Wszystko to wpisuje się w badania, początkowo przeprowadzone na Uniwersytecie w Teksasie, które wykazały, że najlepszym sposobem na konsolidację wiedzy było „rozmieszczenie wzoru testu”. Uczysz się tematu dzisiaj, dokonujesz przeglądu kluczowych faktów jutro, potem w przyszłym tygodniu, w przyszłym miesiącu i wreszcie przed egzaminem („Wpływ Rozproszonych praktyk w zakresie długoterminowej sprawności” N.D.). Ten wzór był mierzony w ilości do 400% jako bardziej skuteczny, niż zwykła praktyka uczenia się dzisiaj, a następnie wkuwania ponownie miesiąc później, tuż przed egzaminem.

 

Zdecydowanie zachęcam, do tego rodzaju „testowania”, które jest określone studentom jako „quiz” lub nawet „praktyka odzyskiwania” – ta kwestia może być wyjaśniona uczniom z wyprzedzeniem, dlaczego to działa i w jaki sposób będzie im to pomocne.

 

Oczywistym jest, że wprawni uczniowie powinni regularnie testować się zarówno z bieżącego, jak i poprzedniego materiału w celu utrwalenia go w swojej pamięci długoterminowej. Mogą to zrobić z kumplem ze studiów lub za pomocą kart pracy. Ta częsta praktyka odzyskiwania powinna być wzmocniona poprzez niskie natężenie, szybko dostarczając testy w klasie.

 

Badanie na Columbia Gimnazjum Ohio zmierzyło wyniki dwóch dopasowanych grup studentów. Grupa 1 uczyła się i weryfikowała konwencjonalnie. Grupa 2 uczyła się i była testowana trzy razy w ciągu trzech tygodni, udzielając odpowiedzi przy wykorzystaniu tablicy multimedialnej, aby było zabawniej.

 

Grupa 1 średnio uzyskiwała C + (3+), Grupa 2 średnio A- (5-). Taka sama ilość czasu spędzonego nad problematyką oznaczała – średnio jeden stopień wyżej!

 

Zostało to potwierdzone przez profesorów Jamesa Pennebaker’a oraz Samuela Gosling’a z University of Texas w Austin, którzy stwierdzili, że częste natężenie testowania okazywało różnicę osiągnięć między uczniami, a nawet poprawiło wydajność nawet w klasach, w których nie było używane. Czemu? Ponieważ uczeń uczył się jak się uczyć.

 

Chodzi o to, aby pamiętać, że testowanie się jest sposobem, aby nauczyć się lepiej, a nie elementem techniki oceniania.
8.Traktują błędy jako informację zwrotną a nie niepowodzenie.
Jedną z trzech najbardziej skutecznych strategii nauczania według badań Johna Hattie’go jest             twórcza informacja zwrotna. Wyjaśniając studentom, co jest słuszne, a co złe w ich pracy – najlepiej jest, kiedy odbywa się to w trakcie wykonywania i omawiania powtórnie problematyki. Podsumowującą informacją zwrotną jest oczywiście, ocena lub znak.

 

Podczas gdy ocena jest wyznacznikiem jakości, nie mówi studentom co zrobić, aby coś poprawić, ulepszyć. I to jest klucz. Umiejętni słuchacze będą zadawać sobie pytanie:

„Jaki był mój błąd i dlaczego go popełniłem?”

„Co zrobiłem dobrze, a co mogłoby być lepiej?”

„Co mogę zrobić, aby przestać robić tego typu błędy w przyszłości?”

„Czy jest to jeden z modelowych błędów”?

  1. Są jak lustro.

 

Marsha Lovett jest dyrektorem Centrum Wyższego Nauczania oraz Edukacyjnych Innowacji na Uniwersytecie Carnegie Mellon w USA oraz jest ekspertem w dziedzinie „kreatywnego-poznawania (metakognitywnego), zdolności już wspomnianej wcześniej, z myślą o własnej nauce.

 

Kilka lat temu stworzyła praktyczny sposób, aby skłonić studentów do refleksyjnego angażowania się po teście. Ona nazywa to „egzaminowym rozpakowywaczem”.

 

Kiedy nauczyciel oddaje oceniony test studentowi, wraz z nim załącza dosłownie kawałek papieru owinięty wokół samego testu. Na tym pasku znajduje się lista pytań i krótkie ćwiczenie, które uczniowie powinni wypełnić i oddać. Owijka, którą Lovett stworzyła do egzaminu z matematyki obejmuje takie zagadnienia jak:

 

Na podstawie powyższych szacunków, co zrobisz inaczej przygotowując się do następnego testu? Na przykład, czy zmienisz swoje nawyki pracy lub spróbujesz położyć większy nacisk na szczególne umiejętności? Proszę, bądźcie konkretni. Ponadto, co mogę zrobić, aby pomóc?

Wersja inna brzmi: Na podstawie udzielonych odpowiedzi na powyższe pytania, wymień przynajmniej trzy rzeczy, które można zrobić inaczej przygotowując się do następnego testu. BĄDŹ KONKRETNY.

 

Chodzi o to, aby uczniowie myśleli o tym, co zrobili i jak usprawnić procesy, których używają. Uczniowie proszeni są, aby pisali swoje reakcje i zamierzone działania na swoich „owijkach”, a następnie wręcza się ową owijkę przed kolejnym testem.

Oczywiście, jest z tym więcej pracy, niż tylko rozdanie 14/20 ocen. Ale w miarę upływu czasu, powtarzające się odsłanianie z tego opakowania kokardy informacji zwrotnej może pomóc studentom rozwijać zdolność do monitorowania i własnego-korygowania swoich procesów -mentalnych, a to w końcu oszczędzi czas nauczyciela i zaowocuje sukcesem.

 

  1. Mają jasne cele – i biorą odpowiedzialność.

 

Jedną z najbardziej przydatnych rzeczy jaką nauczyciel może zrobić, to być bardzo precyzyjnym podczas przedstawiania zadania, zwracając uwagę dokładnie na to, czego on lub ona szuka – stawiając bardzo jasne cele i kryteria sukcesu jak już przedstawione zostało to powyżej. Następnie uczeń ma jasno określony cel, czego oczekuje i może ocenić się sam.

 

Umiejętnie uczący się będzie jednak ustanawiał swoje własne cele. Ideą tych działań jest posiadanie przez każdego Osobistego Planu Uczenia Się. Zazwyczaj jest to jedno-stronicowy plan stworzony przez studenta, jednakże jest on omówiony i udoskonalony w drodze dyskusji z nauczycielem i rodzicami.
Plan ten zachęca studenta do refleksji na temat swoich mocnych i słabych stron kształcenia oraz zidentyfikowania braków-luk w umiejętnościach i uzmysłowienia sobie jak zapełnić te luki. W późniejszych latach szkolnych, uczniowie powinni również zastanowić się, jakich umiejętności mogą potrzebować, aby osiągnąć cel.

 

Osobisty Plan Uczenia Się – następnie wymaga się od studenta aby dźwigał kamienie milowe na drodze edukacji do zdobycia swojego spersonalizowanego celu. Pod koniec roku, słuchacze sami ocenią jak daleko dotarli, aby osiągnąć wyznaczone cele.

 

Zaletą Osobistego Planu jest to, że zachęca do podjęcia odpowiedzialności personalnej, a jednocześnie daje nauczycielowi lepszy wgląd do wymogów, potrzeb i aspiracji każdego studenta – tak aby lepiej dostosować pomoc i wsparcie.

Ideą napędową jest przekonanie, że uczniowie odczuwają silniejsze poczucie odpowiedzialności za swoją edukację, jeśli zdecydują, czego chcą się uczyć, jak mają zamiar się tego nauczyć, i dlaczego oni muszą się tego nauczyć, aby osiągnąć swój osobisty cel.

 

Wnioski

 

W dzisiejszym szybko rozwijającym się świecie, wszystko co wiesz, szybko może stać się nieaktualne, ale posiadanie wiedzy i świadomości, jak się uczyć jest umiejętnością niezbędną i ułatwiającą życie.

 

Kiedy uczeń rozumie, że częścią jego pracy w klasie jest nabycie umiejętności uczenia się, aby sprostać każdemu wyzwaniu, zanim dotrze do etapu pracy – każde szkolne zagadnienie staje się istotne.

 

Colin Rose: luty 2016